Victor Hugo‘nun sefil kelimesini kullandığı ve idama karşı olduğunu anlatan bir romandır. Hugo insanlık adına idamın yanlış bir şey olduğunu ve toplumu bilinçlendirmek için Bir İdam Mahkumunun Son Günü kitabını yazmıştır.
İnsan içinde bulunduğu umutsuz koşullarda, bazen bir zinciri bir saç teliyle koparabileceğini sanır.
Ne kadar suçlu olursa olsun bir insanın yüzlerce kişinin gözü önünde idam edilmesi ve insanların bu vahim tabloyu sevinçle alkışlaması mantık dışı, vicdansızlık olarak anlatmış. İdam sahnesini ve insanların yüzlerini çok iyi betimlemiş.
“Ne geçecek ki” diyor ” benim başımı alınca insanların eline.” mahkum. Yine baş dedim
Bazen af etmek lazım.
Victor Hugo’nun 1829 yılında karşı çıktığı idamla ilgili düşünceleri 1982 yılında Sosyalist Partisi tarafından gerçekleşmiş suçluların idamı yerine iyileştirilip topluma kazandırılması sağlanmıştır.
İdam Mahkumu!
Bağlayın ellerini, çırpınmasın ölüme giderken! Saçlarını da tıraş edin, kesilen kafası güzel görünsün! Gömleğinin boynunu kesmeyi unutmayın, bıçak güzelce koparsın kafasını!
Ha birde söyleyin dışarıdaki insanlara, az kaldı istedikleri vahşet gelmek üzere!
Merhamet diyorum, doğadaki tüm canlılarda sınırsızca bulunan merhamet neden biz insanoğlunda yok?
Hugo’nun bu kitabında aktardığı insanın yaşamla ölüm arasındaki o ince ayrıntıyı daha sonraki yıllarda Sartre’nin Duvar kitabında da görebiliyoruz.
Manevi bir acının yanında fiziki acının ne önemi var ?
Dil oldukça sade, akıcı, etkileyici ve sürükleyici…
İntikam almak bireyseldir, cezalandırmak tanrının işidir! Victor Hugo’nun bu kitabı, 182 yıl sonra ünlü bir spor ayakkabı markasınında reklam sloganına ilham olur “Just Do İt”
Uluslararası İlişkiler ve Hukuk Fakültesi öğrencilerinin mutlaka okuması gereken romanlardan biri…
