Edip Cansever’den Bezik Oynayan Kadınlar

Edip Cansever‘in Bezik Oynayan Kadınlar kitabı sadeliği, akıcılığı ve yarattığı duyguyla, içselliğiyle unutulmayacak eserlerden biri.

Bir oda ve oda da dört kişi Cemile, Cemal, Ester ve Seniha…. Onların mutsuzlukları, kırgınlıkları, hayalleri hepsi bu oda da akıp gider. Günler hep aynıdır, sıradan ve öylesine… Eşyalar aynıdır yerli yerinde… Bezik tahtasının kimi zaman yumuşak kimi zamansa sert bir şekilde sesinin çıkması.

Edip Cansever‘in Bezik Oynayan Kadınlar kitabında geçen şiirlerden bazıları…

Bezik Oynayan Kadınlar
Dört duvar içinde hapsolmus
Yok yok aslında
Kendi içinde
Yalnızlığınin esiri olmus kadınlar.

Yalnızlık ve olmayan Hilmi Bey’e mektuplar
Belki de vardır Hilmi Bey
Ama önemlisi onun
Var olup olmamasi değil
Senin benim onun için
Var mı yok mu
Hilmi Bey, Arzu hanim veya adlari her ne ise

Önemli olan senin için kapının arkasında kim yada ne var
Sevdiğin veya sevildigin kişi mi
Yoksa yalnızlığın mi
Yoksa kapının arkasında
Kalk ve kendin ol diyen
Kendin mi var
Yoksa umut mu var

İşte şu yağmurlar, işte şu balkon, işte ben
İşte şu begonya, işte yalnızlık
İşte su damlacıkları, alnımda, kollarımda
İşte yok oluşumdan doğan kent
Hiçbir yere taşınıyorum, kendime sızıyorum yalnız
Ben dediğim koskocaman bir oyuk
Koltuğun üstünde, aynadaki yansıda
Bir oyuk! sofrada, mutfakta, yatağımda
yaşamayı tersinden kolluyorum sanki
Yetişip öne geçiyorum sık sık. sözgelimi
Bir iki saatte bitiveriyor bir mevsim iyi